Wpływ zmian monsunowych na cywilizacje Indii

User Rating: / 1
KiepskiSuper 

W ciągu ostatnich kilku tysiącleci nastąpiła zasadnicza zmiana w indyjskich monsunach, od stałego, wilgotnego monsunu preferującego bujną roślinność, do dłuższych okresów suszy. Tak przynajmniej wynika z nowego badania przeprowadzonego przez naukowców Woods Hole Oceanographic Institution (WHOI). Badanie ma znaczenie dla zrozumienia odpowiedzi monsunu na zmiany klimatyczne.
białe strzałki - kierunek monsunów, białe linie - stopnie zasolenia

Półwysep Indyjski utrzymuje ponad miliard ludzi, choć leży na samej szerokości geograficznej, co Sahara. Bez monsunów większość Indii byłaby sucha i niezamieszkana. Zdolność do przewidywania czasu i ilości przyszłorocznych monsunów jest istotna, ale nawet nasza wiedza o jego przeszłej zmienności pozostaje niepełna. Kluczem do tego zrozumienia leży w strefie rdzenia monsunowego (CMZ) - regionu w centralnej części Indii, który jest bardzo czułym wskaźnikiem monsunu na cały półwysep.

Jeśli wiesz co się tam dzieje, wiesz mniej więcej, co dzieje się w pozostałej części Indii. Naszym największym problemem był brak danych z tego regionu, aby poszerzyć krótkie, istniejące zapisy.

- powiedział Camilo Ponton, student z MIT-WHOI i główny autor studium opublikowanego niedawno w Geophysical Research Letters.

Badanie zostało zaprojektowane przez geologa WHOI Liviu Giosana i geochemika Tima Eglintona, teraz z ETH w Zurychu, a opiera się na rdzeniach osadowych z osadów zebranych w 2006 roku.

Mamy szczęście, że udało się ten rdzeń odkryć blisko ujścia rzeki, gdzie osad gromadzi się bardzo szybko. Każdy centymetr osadu zawiera od 10 do 20 lat informacji. Więc to daje nam przewagę wysokiej rozdzielczości czasowej do rozwiązania tych problemów.

- powiedział Camilo Ponton.

Zawarte w rdzeniu osadów warstwy to mikroskopijne szczątki drzew, traw i krzewów, które żyły w tym regionie oraz pozostałościami skamieniałości planktonu z oceanu.

Analizy geochemiczne wosków liści opowiadają prostą historię. Około 10 tysięcy lat temu do około 4,5 tysiąca lat temu rzeka Godawari przecinała teren, gdzie żyły rośliny lubiące wilgoć. Skokowe zmiany zaczynające się na około 4000 lat temu i ponownie po 1700 latach temu zmieniły florę w kierunku roślin przystosowanych do jałowości. To mówi nam, że CMZ stał się suchy.

- wyjaśnił Liviu Giosan.

Analizy skamieniałości planktonu wspierają historię ze szczątków roślin i ujawniają zapis bezprecedensowych skoków zasolenia Zatoki Bengalskiej – bardziej zasolonej w czasie suszy i mniej, gdy woda z rzeki wypełnionej monsunem wpadała do zatoki.

Zapisy geologiczne i dowody archeologiczne opowiadają historię możliwego losu najstarszych cywilizacji Indii. Kulturowe zmiany nastąpiły na całym subkontynencie indyjskim, gdy klimat stał się bardziej suchy ok. 4000 lat temu. W suchym już basenie Indusu miejska cywilizacja Harappan nie dostosowała się do jeszcze ostrzejszych warunków i powoli upadła. Ale susza okazała się sprzyjająca wzrostowi w centralnych i południowych Indiach, gdzie tropikalne lasy się skurczyły a ludzie zaczęli osiedlać się i zajmować się rolnictwem. Ludzka pomysłowość okazała się kluczem do rozprzestrzeniania się zbiorników na wodę deszczową, co ponownie nastąpiło po kolejnej serii susz w ostatnich 1700 latach.

Odkryliśmy, że gdy kontynent azjatycki jest mniej ogrzewany przez słońce, na północy ruch deszczu wydaje się wahać między równikiem a Azją, przynosząc mniej deszczu na północy. Fakt, że długie susze nie wystąpiły w ciągu ostatnich 100 latach odkąd ludzie zaczęli rozgrzewać planetę, ale znacznie wcześniej, sugerują, że zmieniliśmy całą grę monsunów i może dzięki temu stał się bardziej stabilny.

- powiedział Liviu Giosan.

Czytaj artykuł źródłowy

 
Nasz Newsletter

*

(*) Pola obowiązkowe

Rozmiar czcionki