Posąg półnagiej kobiety gladiatora

User Rating: / 1
KiepskiSuper 

Mały, brązowy posąg pochodzący sprzed prawie 2000 lat może przedstawiać, zdaniem naukowców, kobietę gladiatora. Jeśli zostanie to potwierdzone, będzie to dopiero druga istniejąca rzeżba przedstawiająca gladiatorkę.
posąg gladiatorki

Posąg przedstawia kobietę topless, ubraną jedynie w przepaskę i bandaż wokół lewego kolana. Jej włosy. Jej włosy są długie i schludne. W górę unosi rękę, w której trzyma sikę, czyli krótki, zakrzywiony miecz używany przez gladiatorów.

W ten sposób oddaje cześć tłumowi. To gest przysługujący zwycięskim gladiatorom po zakończeniu walki.

- uważa Alfonso Manas z Uniwersytetu w Granadzie.

Precyzyjne szczegóły pomnika sugerują, że posąg został zainspirowany rzeczywistą postacią, która naprawdę walczyła. Nie wiadomo, gdzie pomnik został znaleziony, choć obecnie jest w Museum für Kunst und Gewerbein w Hamburgu.

Rzadkość takich posągów prawdopodobnie odzwierciedla ideę, że kobiety gladiatorki w starożytnym Rzymie były rzadkością. Istnieje ledwie kilkanaście wzmianek na ten temat w istniejących do dziś dokumentach pisanych. Jedyną znaną ilustrację jest rzeźbiony relief z Halikarnasu (obecnie w British Museum), który przedstawia dwie walczące kobiety gladiatorki. Istniały w przeszłości sugestie na temat miejsc pochówku kobiet gladiatorów, ale po ich odkryciu, żadne nie wzbudziło zainteresowania naukowców.

Początkowo uważano, że posąg przedstawia kobietę sportowca posługującą się strigilem (przyrządu do mycia, który z wyglądu przypominał miecz), jednak Manas zauważył kilka aspektów, które sugerują, że jednak przedstawia kobietę gladiatora.

Jedną z nich była postawa kobiety. Nie miałaby sensu prezentacja sportowca z uniesionym narzędziem do mycia i wzrokiem skierowanym do dołu. Tymczasem uniesienie miecza stanowiło gest zwycięstwa wśród wszystkich gladiatorów. Ponadto kobieta sportowiec w świecie rzymskim nie mogłaby występować topless, raczej miałby na sobie tunikę okrywającą jedną pierś. Gladiatorzy byli niewolnikami lub osobami o niskim statusie społecznym, więc przedstawianie ich topless byłby bardziej akceptowalne. Bandaż na kolanie jest również wspólny dla wszystkich gladiatorów.

Anna McCullough, profesor z Uniwersytetu Stanowego Ohio, która pisała o kobiecych gladiatorach, ale nie jest związana z badaniami Manasa, jest ostrożną optymistką odnośnie identyfikacji:

Gest jest bardziej podobny do gestu zwycięstwa niż do jakiegokolwiek obrazu myjącego się sportowca. Myślę, że z pewnością daleko bardziej przypomina gladiatorkę niż sportowca, a zatem ze swego rodzaju satysfakcją mogę powiedzieć, że w tych warunkach należy uznać, że posąg przedstawia kobietę gladiatora.

Jeden potencjalny problem, na jaki wskazuje pani profesor, to fakt, że gladiatorka jest przedstawiona bez hełmu, ochraniaczy czy jakiejkolwiek zbroi.

Powodem mogło być, że chciała podkreślić, że jest kobietą gladiatorem a nie mężczyzną. Jednak wciąż brak zbroi wydaje się być trochę dziwny.

Manas uważa, że brak hełmu jest wynikiem chęci ukazania przez artystę rzeźby włosów kobiety, natomiast tarczę mogła trzymać w drugiej ręce, która nie przetrwałą do naszych czasów.

W swoim artykule Manas wskazuje, że udział kobiet w walkach gladiatorów mógł mieć także podtekst erotyczny.

Bez wątpienia widok walczącej kobiety z obnażonymi piersiami działałby na erotyczne zmysły widzów. W społeczeństwie tak zmilitaryzowanym jak rzymskie, gdzie broń była bardzo popularna, zobaczenie kobiety w roli innej niż zwyczajowa, powinno pobudzać wyobraźnię i libido widzów.

McCullough uważa jednak nieco inaczej:

W rzymskich umysłach dostępność seksualna była kojarzona z niewolnictwem. Niewolnicy z założenie mieli być dostępni seksualnie dla każdego, choć w szczególności dla ich panów. Przedstawienie nagiej gladiatorki czy niewolnicy nie było niczym szczególnym. To było tylko podkreślenie niskiego statusu społecznego.

Czytaj artykuł źródłowy

 
Nasz Newsletter

*

(*) Pola obowiązkowe

Rozmiar czcionki