Wpływ mięśni ogona na szybkość karnotaurów

User Rating: / 0
KiepskiSuper 

Mięsożerny dinozaur, który terroryzował swoich roślinożernych towarzyszy w Ameryce Południowej był znacznie bardziej niebezpieczny, niż pierwotnie uważano. Zdaniem naukowców z Uniwersytetu Alberta karnotaur miał siedem metrów długości i ogromne mięśnie ogona, co czyniło go jednym z najszybszych łowców tamtego okresu.
karnotaur

Dokładne badanie kości ogonowej karnotaura pokazało, że jego mięsień ogonowy caudofemoralis był połączony ścięgnami z górnymi kośćmi nóg. Sprężystość mięśnia odciągała nogi do tyłu i dawała karnotaurowi więcej siły i szybkości w każdym z kroków.

We wcześniejszych badaniach Scott Persons z Uniwersytetu Alberta znalazł podobną kombinację mięśni ogona z nogami u słynnego drapieżnika – tyranozaura rexa. Do publikacji Personsa wielu badaczy dinozaurów uważało, że ogon tyranozaura służył jedynie jako przeciwwaga do ciężkiej głowy.

Używając trójwymiarowego modelu Persons odtworzył mięśnie ogona karnotaura. Stwierdził, że nietypowe żebra ogona obsługiwały olbrzymie mięśnie caudofemoralis. Struktura wewnętrzna kości dinozaura wzdłuż ogona wskazuje jedną wadę – ogon był sztywny, co utrudniało wykonywanie szybkich, płynnych skrętów. Jednak brak zwrotności nadrabiał szybkością biegu. Jak na swój rozmiar karnotaur miał największe mięśnie caudofemoralis spośród wszystkich zwierząt żyjących lub wymarłych.

Czytaj artykuł źródłowy

 
Nasz Newsletter

*

(*) Pola obowiązkowe

Rozmiar czcionki