Natrafiono na dowody istnienia jeziora na rzece Eel

User Rating: / 0
KiepskiSuper 

Katastrofalne osuwisko sprzed 22,5 tysiąca lat górnym biegu Eel River w północnej Kalifornii utworzyło jezioro długie na prawie 50 kilometrów. Choć jezioro już nie istnieje, to jednak pozostawiło po sobie dziedzictwo w genach pstrąga tęczowego.
jezoro na Eel River

Korzystając z technologii teledetekcji znanej jako LIDAR i ręcznych systemów pozycjonowania trzech członków zespołu badawczego znalazło dowody na istnienie jeziora z późnego plejstocenu około 60 mil na południowy wschód od miasta Eureka. Obecnie Eel River (czyli węgorzowa rzeka) ma długość ponad 300 kilometrów i biegnie od kalifornijskich Coast Rangers do Humboldt County, gdzie wpada do Pacyfiku.

Dowody na pradawne osuwisko, które zablokowało rzekę ponad 100-metrowym murem 400-metrowym murem z luźnych skał i gruzu, zostało szczegółowo przedstawione w publikacji, która pojawiła się w wersji on-line przed drukiem w Proceedings of the National Academy of Sciences.

Być może najbardziej interesujące jest to, że obecność tej zapory dostarczyło również wyjaśnienia dla wcześniejszych wyników badań nad genetyką pstrąg tęczowego w Eel River.

- powiedział główny autor publikacji Benjamin H. Mackey z Kalifornijskiego Instytutu Technologicznego, odnosząc się do badania z 1999 roku przeprowadzonego przez naukowców z US Forest Service. Odkryli oni uderzający związek dwóch rodzajów pstrąga tęczowego w rzece – podobne podobieństwo genetyczne nie występuje w innych pobliskich rzekach.

Krzyżowanie dwóch ryb w procesie znanym jako introgresja genetyczna, może mieć miejsce wśród ryb zebranych razem, gdy rzeka została zamknięta.

Zapora prawdopodobnie była nie do przebycia dla ryb migrujących w górę rzeki, co oznacza, że oba ekotypy były zmuszone do tarła poniżej tamy. Ten okres przepływu genów pomiędzy tymi dwoma rodzajami pstrąga może wyjaśniać obserwowane dzisiaj podobieństwo genetyczne. Po pęknięciu tamy, ryby odzyskały swoje ulubione tarliska i wznowiły rozdzielne trajektorie genetyczne.

- uważa Mackey.

Zamknięcie rzeki był dramatycznym wydarzeniem, które znacznie zmieniło tutejszy krajobraz. Chociaż obecnie fizyczne dowody na tamę z osuwiska i paleo-jezioro są bardzo subtelne, to jednak jej skutki są rejestrowane w Oceanie Spokojnym i utrzymują się w genetyce pstrąga tęczowego. To rzadkość, aby naukowcy mogli połączyć punkty dwóch tak różnych i szeroko odczuwalnych zjawisk.

- powiedział współautor artykułu Joshua J. Roering, profesor nauk geologicznych na Uniwersytecie w Oregonie.

Naukowcy uważają, że powierzchnia utworzonego przez osuwisko jeziora miała około 12 mil kwadratowych. Gdyby zapora została naruszona, doszłoby do jednej z największych w Ameryce Północnej powodzi. Zjawiska erozyjne sprawiły, że obecnie bez wykorzystania systemu LIDAR istnienie jeziora pozostałoby nieodkryte.

Na podstawie dzielniejszego tempa erozji naukowcy wysnuli teorię, że jezioro mogło zostać wypełnione osadami w ciągu około 600 lat.

Obecność tej wielkości zapory było bardzo nieoczekiwane w środowisku Eel River z uwagi na obfitość łatwo erozji piaskowca i mułowca, które nie są ogólnie uważane za wystarczająco silne, aby mogły doprowadzić do powstania tak trwałej zapory.

- powiedział Mackey.

Czytaj artykuł źródłowy

 
Nasz Newsletter

*

(*) Pola obowiązkowe

Rozmiar czcionki